......................................................................................[1541 ΗΡΑΚΛΕΙΟ ΚΡΗΤΗΣ - ΒΕΝΕΤΙΑ - ΡΩΜΗ - ΤΟΛΕΔΟ ΙΣΠΑΝΙΑΣ 1614]
"O άνθρωπος πρέπει κάθε μέρα ν᾽ακούει ένα γλυκό τραγούδι, να διαβάζει ένα ωραίο ποίημα, να βλέπει μια ωραία εικόνα και, αν είναι δυνατόν, να διατυπώνει μερικές ιδέες. Αλλιώτικα χάνει το αίσθημα του καλού και την τάση προς αυτό...". Γκαίτε.




~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~

Μετάφραση (Translate)

Τρίτη, 9 Ιουνίου 2015

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος του Αριστομένη Λαγουβάρδου

      ΠΟΙΗΣΗ                                       





  Δομήνικος   Θεοτοκόπουλος

      1
Περήφανος  ξεκίνησες  κι  ωραίος

με  φλόγα που φωτά τα βήματά σου   
                                 2
και  λόγιασες  την  τέχνη  για  δικιά  σου,

τι  αφέντρα,  πλάστρα,  η  φύση  σου  με  δέος



προγκάει  το  κορμί , γιομάτοι  κλέος
                       3
άγγελοι  μακροφτέρουγοι  σιμά  σου,

γιοφύρι  ασκώνουν  για  σε  με  γονικά  σου.
         4                    5
Ο  Φούλβιο,  ο  Ορτένθιο  ο  νέος



υμνούν  χρώμα  και  φώς  στο  καβαλέτο,

κι  έκπληκτοι  τινάζονται  οι  δασκάλοι,
           6                                       7                    8
ο  Μέλντολλα,  ο  Τιτσιάνο,  ο  Τιντορέτο.



Και,  συ  τρανέ  χορευταρά  με  γέλιο,
         9
τη  Κρήτη  ανιστοράς,  και  μες΄ τη  ζάλη

σέρνεις  συρτό,  και  πηδηχτό,  και  πεντοζάλη.

Αριστομένης Λαγουβάρδος



 ____________________

Σημειώσεις:

1) Ο Θεοτοκόπουλος ήταν υπερήφανος που ήταν Έλληνας και Κρητικός (βλ. 9) και γόνος της ιστορικής βυζαντινής οικογένειας των Θεοτόκηδων.
2) Ο Δον Λουίς ντε Γκόγκορα, πνευματικός του Βασιλιά Φιλίππου Β΄ , διακεκριμένος Ισπανός
ποιητής, φίλος και θαυμαστής του Θεοτοκόπουλου του αφιέρωσε το παρακάτω εμπνευσμένο σονέτο:
"Η μελέτη του έδωσε τα μυστικά της τέχνης η τέχνη του αποκάλυψε τα μυστικά της φύσεως, η Ιρις του έδωσε το χάρισμα των χρωμάτων, ο Φοίβος το δώρο του φωτός και ο Μορφέας του χάρισε τις σκιές του.
3) Ο Γκρέκο είχε επηρεασθεί από τον μανιερισμό με τις αφύσικα στενόμακρες μορφές του.
4) Κύριος προστάτης του Θεοτοκόπουλου ήταν ο πολύς Φούλβιο Ορσίνι, ο βιβλιοθηκάριος των
Φαρνέζε, και τελευταίος ίσως μεγάλος ουμανιστής της Ρώμης .
Φαρνέζε ήταν το όνομα μιάς ιστορικής οικογένειας της Ιταλικής Αναγέννησης, που κυβέρνησε το Δουκάτο της Πάρμας και της Πιατσέντζας και μεταξύ των κυριότερων μελών της ήταν ο Πάπας Πάυλος ο 3ος και ο Πιέρ Λουίτζι Φαρνέζε.
5) Επιστήθιος φίλος του Θεοτοκόπουλου ήταν ο νέος καλόγηρος Ορτένθιο Φέλιξ Παραβιθίνο,
του οποίου έκανε την προσωπογραφία.
Ο Ορτένθιο ήταν ένας από τους πιο εκπληκτικούς τύπους της Ισπανίας κατά την εποχή εκείνη.
Όλη η αριστοκρατία της Καστίλιας βρισκόταν σε έκσταση μπροστά στην μεγαλοφυΐα του νέου αυτού, ο οποίος σε ηλικία 5 ετών σπούδαζε ήδη λατινικά σε ηλικία 13 ετών κατέπλησσε τους καθηγητές με την ιδιοφυϊα του, σε ηλικία 21 ετών ήταν καθηγητής στο ονομαστό Πανεπιστήμιο της Σαλαμάγκας και ο πιό περιζήτητος Ιεροκήρυκας της Ισπανίας.
6) Ο Θεοτοκόπουλος αισθάνθηκε ιδιαίτερο θαυμασμό για τον ζωγράφο Ανδρέα Μέλντολλα τον λεγόμενο Σκιαβόνε του οποίου τον έθελγαν αι Θεοτόκοι με την γλυκειά μελαγχολία.
7) Το 1566 - 1567 ο Θεοτοκόπουλος φεύγει για τη Βενετία και γίνεται δεκτός στο εργαστήρι του στο Βίρι - Γκράντε πό τον ζωγράφο Τιτσιάνο.
8) Το 1572 - 1576 ο Θεοτοκόπουλος επιστρέφει στην Βενετία και στρέφεται στην δυναμική σύνθεση του Τιντορέττο.
9) Σε μία συνομιλία - ανάκριση με τον ιεροεξεταστή Κοβαρούμπια του ΄΄είπε΄΄ για μένα δε θα ήθελα να είμαι παρά μονάχα Έλληνας. Στην Κρήτη ονειρευόμουν την Ιταλία, στην Ιταλία ονειρευόμουν την Ισπανία, αλλά τώρα μου φαίνεται πώς πρέπει να εύχομαι να γυρίσω στην Κρήτη.    
   
                                      

Βιογραφικό Αριστομένη Λαγουβάρδου.

Γεννήθηκε  στην  Έμπαρο Ηρακλείου Κρήτης.
Είναι ΜΗ/ΓΟΣ ΜΗΧ/ΚΟΣ διπλωματούχος
Πολυτεχνείου Νεαπόλεως Ιταλίας.
Zεί στο Ηράκλειο Κρήτης.

          Έργογραφία

1) Το  τέλος  της  αθωότητας    (Τυποκρέτα  Καζανάκης)  Ηράκλειο Κρήτης 2006
2) Καθώς  κυλά  το  ρόδινο  ποτάμι  (Τυποκρέτα  Καζανάκης) Ηράκλειο Κρήτης 2008
3) Στα  απόκρυφα  τοπία  της  μοναξιάς  (Υπό  έκδοση)

Σάββατο, 28 Μαρτίου 2015

Ψηφιακός Ελ Γκρέκο από την Εθνική Πινακοθήκη

  ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ   

Λεπτομέρεια από έργο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου.

Λεπτομέρεια από έργο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου.
ΕΤΙΚΕΤΕΣ:
ΕΚΘΕΣΗ. Μία διαφορετική εμπειρία της μοναδικής ζωγραφικής του Ελ Γκρέκο θα περιμένει τους επισκέπτες της ψηφιακής έκθεσης που προετοίμασε η Εθνική Πινακοθήκη και θα εγκαινιαστεί την ερχόμενη Τρίτη 31 Μαρτίου στην προσωρινή της έδρα στο Γουδί (Εθνική Γλυπτοθήκη), παρουσία του Προέδρου της Δημοκρατίας κ. Προκόπη Παυλόπουλου. Η έκθεση έχει «μεταφέρει» στην Αθήνα τα πιο σημαντικά μνημειακά έργα του Γκρέκο που δεν μπορούν να ταξιδέψουν είτε λόγω μεγέθους είτε γιατί βρίσκονται σε ναούς και θρησκευτικά ιδρύματα. Με τη βοήθεια εξελιγμένης ψηφιακής τεχνολογίας ανασυντίθενται σύνολα (εικονοστάσια, παρεκκλήσια κ.ά.) που έργα τους είναι σήμερα διασκορπισμένα σε μουσεία και συλλογές ανά τον κόσμο. Φωτογραφικό υλικό που παραγγέλθηκε ειδικά για το πρόγραμμα δίνει τη δυνατότητα της περιήγησης στην έκθεση, εισάγοντας τον θεατή στο ίδιο το γίγνεσθαι της δημιουργίας.

Τα έργα προβάλλονται σε οθόνη διαστάσεων 4Χ6 που επιτρέπει να τα δούμε στις φυσικές τους διαστάσεις και επίσης αναλύονται και τοποθετούνται στο καλλιτεχνικό, ιστορικό, κοινωνικό και ιδεολογικό τους πλαίσιο με πλήθος από εικόνες που συνοδεύουν τα σχόλια. Η παρουσίαση επενδύεται με τη μουσική του Βαγγέλη Παπαθανασίου για τον Ελ Γκρέκο που παραχωρήθηκε από τον συνθέτη, καθώς και με λειτουργική ισπανική μουσική της εποχής. Η ιδέα, ο συντονισμός, η επιμέλεια, τα κείμενα και η αφήγηση είναι της διευθύντριας της Εθνικής Πινακοθήκης Μαρίνας Λαμπράκη - Πλάκα.

Να σημειωθεί ότι από τις παραμονές των Χριστουγέννων του 2014 το εργοτάξιο του κεντρικού κτιρίου της Εθνικής Πινακοθήκης έχει περιφραχτεί με έργα του Ελ Γκρέκο. Χάρη σε φωτογράφιση που παραγγέλθηκε ειδικώς για τη δράση αυτή (κύριος χορηγός το Ιδρυμα Ωνάση), το κοινό έχει τη δυνατότητα να απολαύσει πίνακες του Γκρέκο σε τέλεια ποιότητα αναπαραγωγής, εκτυπωμένους και τοποθετημένους πάνω σε έναν τοίχο μήκους 70 μ. και ύψους 2,60 μ.

Λεύκωμα

Επιπλέον, στο πλαίσιο του αφιερώματος στον Ελ Γκρέκο η Εθνική Πινακοθήκη έχει εκδώσει ένα επετειακό λεύκωμα σε πεντακόσια αριθμημένα αντίτυπα που αποτελείται από ένα κουτί επενδυμένο με κόκκινο μεταξωτό ύφασμα με την υπογραφή του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου σε χρυσοτυπία. Το λεύκωμα περιέχει 12 έργα του ζωγράφου και ένα δίγλωσσο βιβλίο για τον Γκρέκο με πλούσια εικονογράφηση που επιμελήθηκε η κ. Λαμπράκη - Πλάκα.


Έντυπη

Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2015

Ο Δ. ΘΕΟΤΟΚΟΠΟΥΛΟΣ ΜΕΤΑΞΥ ΒΕΝΕΤΙΑΣ ΚΑΙ ΡΩΜΗΣ

Ο φιλικός κύκλος του Γκρέκο στο Τολέδο


Η έκθεση πραγματοποιείται με αφορμή τα 400 χρόνια από τον θάνατο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου και επικεντρώνεται στην παρουσίαση των διανοούμενων, συλλεκτών και παραγγελιοδοτών, οι οποίοι αποτελούσαν τον προσωπικό κύκλο του Γκρέκο στο Τολέδο, εμπνέοντας και στηρίζοντάς τον σε όλη τη δημιουργική του πορεία. 
Η έκθεση περιλαμβάνει σημαντικό αρχειακό υλικό από τα Αρχεία του Τολέδο (Archivo Municipal de Toledo, Archivo Provincial de Toledo, Biblioteca de Castilla-La Mancha) και της Μαδρίτης (Archivo Historico de Protocolos de Madrid), χειρόγραφα και βιβλία από την Εθνική Βιβλιοθήκη της Ισπανίας (Biblioteca Nacional de Espana), καθώς και τέσσερις προσωπογραφίες του Γκρέκο από τις συλλογές του Museo del Prado, του Museo del Greco στο Τολέδο καθώς και από μια ιδιωτική συλλογή του εξωτερικού (Λονδίνο). 
Την έκθεση θα συνοδεύσει πλούσια επιστημονική έκδοση, την οποία επιμελείται ο ιστορικός τέχνης Νίκος Χατζηνικολάου (ομότιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης).
Επιμέλεια έκθεσης: Richard Kagan (καθηγητής στο John Hopkins University, Βαλτιμόρη), Νίκος Χατζηνικολάου
Λόγω του αυξημένου ενδιαφέροντος, οργανωμένες ξεναγήσεις ή επισκέψεις ομάδων άνω των 10 ατόμων θα πρέπει να προγραμματίζονται μόνο μετά από συνεννόηση με το Μουσείο Μπενάκη. 
Μέγιστος αριθμός ατόμων ανά ομάδα: 20 άτομα. 

Για κρατήσεις και πληροφορίες παρακαλώ επικοινωνήστε με την κα. Έφη Μπερτσιά στο 210 36 71 015, Δευτέρα - Πέμπτη ώρες: 10:00 - 15:00 και στην ηλεκτρονική διεύθυνση bertsia@benaki.gr
Για σχολικές ομάδες κρατήσεις και πληροφορίες: Τμήμα Εκπαιδευτικών Προγραμμάτων, Δευτέρα έως Πέμπτη, 10:00-14:00, τηλ. 210 3671067-69

δείτε περισσότερα στο:

Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

El Greco - Δομήνικος Θεοτοκόπουλος


View of Toledo (1595-1610 / Oil on canvas / 121 x 109 cm / Metropolitan Museum of New York, USA)

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος ή El Greco: Το Ηράκλειο τιμά έναν μεγάλο Κρητικό - 400 χρόνια ...

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος ή El Greco: Το Ηράκλειο τιμά έναν μεγάλο Κρητικό - 400 χρόνια ...:      ΚΡΗΤΗ                                                                  

 Εκδηλώσεις στη μνήμη του μεγάλου Κρητικού ζωγράφου Δομ...




Το Ηράκλειο τιμά έναν μεγάλο Κρητικό - 400 χρόνια από το θάνατο του El Greco

     ΚΡΗΤΗ                                                                  

Εκδηλώσεις στη μνήμη του μεγάλου Κρητικού ζωγράφου Δομήνικου Θεοτοκόπουλου


Την μνήμη ενός σπουδαίου Κρητικού - του κορυφαίου Ηρακλειώτη ζωγράφου Δομίνικου Θεοτοκόπουλου τιμά ο δήμος Ηρακλείου που με αφορμή τη συμπλήρωση 400 χρόνων από το θάνατό του το 2014 προετοιμάζει σειρά εκδηλώσεων και δράσεων. Πρόκειται για μια σημαντική επέτειο που θα εορταστεί με μεγάλη επισημότητα στην Ελλάδα και στην Ισπανία, χώρα όπου δημιούργησε τα σπουδαία έργα του και έζησε μεγάλο μέρος της ζωής του.

Ισπανία

Στην Ισπανία θα οργανωθούν εκθέσεις έργων του ζωγράφου, στο Τολέδο και τη Μαδρίτη (Ο Έλληνας του Τολέδο, Γκρέκο και η μοντέρνα τέχνη, Το εργαστήριο του Γκρέκο κ.τ.λ.). Θα οργανωθεί επίσης στη Μαδρίτη, Διεθνές Συνέδριο για τον ζωγράφο και στο Τολέδο, το εικοστό συνέδριο των Ισπανών Ιστορικών της Τέχνης, θα είναι αφιερωμένο στον Θεοτοκόπουλο.
Αθηνα
Στην Ελλάδα το Υπουργείο Πολιτισμού ανακήρυξε το 2014 σε Έτος Δομίνικου Θεοτοκόπουλου» και συγκρότησε Οργανωτική Επιτροπή, με πρόεδρο τη Γενική Γραμματέα του Υπουργείου, κυρία Μενδώνη, στην οποία συμμετέχουν από το Ηράκλειο ο Δήμαρχος κ. Γιάννης Κουράκης και η κυρία Εύα Γραμματικάκη από το Ιστορικό Μουσείο, καθώς και Επιστημονική Επιτροπή με Πρόεδρο τον κ. Ν. Χατζηνικολάου Καθηγητή Ιστορίας της τέχνης του Πανεπιστημίου Κρήτης.
Στην Αθήνα θα οργανωθούν εκθέσεις σε τρία Μουσεία (Βυζαντινό Μουσείο: Τέχνη και Κοινωνία στην Κρήτη τα χρόνια του Θεοτοκόπουλου Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης : Η ναυμαχία της Ναυπάκτου και ο Δομίνικος Θεοτοκόπουλος, Μουσείο Μπενάκη : Ο φιλικός κύκλος του Γκρέκο στο Τολέδο). 
Επίσης, στο Μουσείο Μπενάκη της οδού Πειραιώς θα μεταφερθεί η έκθεση που θα ξεκινήσει από το Ηράκλειο με τίτλο: Ο Θεοτοκόπουλος μεταξύ Βενετίας και Ρώμης. Το Μουσείο Μπενάκη θα οργανώσει επίσης τον Νοέμβριο Διεθνές Συνέδριο για το έργο του καλλιτέχνη αφιερωμένο στην ιταλική και ισπανική περίοδο της ζωής του.

Ηράκλειο 

Οι εκδηλώσεις του Ηρακλείου που θα οργανωθούν από τον Δήμο Ηρακλείου και την Εταιρεία Κρητικών Ιστορικών Μελετών το 2014 θα περιλαμβάνουν τις παρακάτω δράσεις :

1) Έκθεση με τίτλο Ο Θεοτοκόπουλος μεταξύ Βενετίας και Ρώμης, η οποία θα έχει στο επίκεντρό της τους δύο πίνακες του ζωγράφου που βρίσκονται στην Κρήτη : το Τοπίο του Σινά και τη Βάπτιση (20 Ιουνίου – 25 Οκτωβρίου 2014). Η έκθεση θα μεταφερθεί στη συνέχεια στο Μουσείο Μπενάκη στην Αθήνα (Πειραιώς).
2) Διεθνές επιστημονικό συνέδριο με έμφαση στην κρητική περίοδο του καλλιτέχνη: El Greco : the Cretan Period (Σάββατο 21 – Κυριακή 22 και Δευτέρα 23 Ιουνίου 2014). Τα έξοδα των μετακινήσεων και της φιλοξενίας των συνέδρων θα καλύψει ο Δήμος Ηρακλείου. Το Ιστορικό Μουσείο Κρήτης θα καλύψει τα έξοδα γραμματειακής στήριξης, φακέλων για τους Συνέδρους, το πρόγραμμα, coffee breaks, live streaming, κτλ.
3) Βραδιά αναγνώσεων: ποιήματα και πεζά κείμενα που αφιερώθηκαν στον Δομίνικο Θεοτοκόπουλο 1614-2014. Οι μεταφράσεις των ποιημάτων στα ελληνικά υπάρχουν ήδη. Τα πεζά κείμενα θα μεταφραστούν .
4) Εβδομάδα κινηματογράφου: ταινίες με θέμα τη ζωή του ζωγράφου, που θα ενταχθεί στις Καλοκαιρινές Εκδηλώσεις του Δήμου, για το 2014.
5) Κρήτες λυράρηδες αφιερώνουν κομμάτια στη μνήμη του Θεοτοκόπουλου. Πέντε κορυφαίοι λυράρηδες του νησιού θα αφιερώσουν ένα κομμάτι στη μνήμη του Δ.Θ. το οποίο θα παίξουν οι ίδιοι σε μια ειδική βραδιά τον Ιούλιο ή τον Αύγουστο του 2014, στο πλαίσιο των εκδηλώσεων του Καλοκαιριού.
6) Έκθεση αντιγράφων υψηλής ανάλυσης των σημαντικότερων έργων του Θεοτοκόπουλου, σε φυσικό μέγεθος, στην Βασιλική του Αγίου Μάρκου.
7) Έκθεση μεγάλων φωτογραφιών (1.10 μ. ύψος) του καθηγητή Χοακίν Μπέρκεζ, μέλους της Ακαδημίας της Βαλένθια, των εικονοστασίων του Θεοτοκόπουλου που αποτελούν σημαντικά έργα τέχνης. Η Έκθεση μπορεί να γίνει, είτε ταυτόχρονα, είτε μετά την Έκθεση φωτογραφιών των ζωγραφικών έργων, επίσης στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου.
8) Επανέκδοση του λευκώματος Αφιέρωμα στον EL GRECO από την έκθεση των έργων του ζωγράφου στη Βασιλική του Αγίου Μάρκου.
9) Μικρό αφιέρωμα στον Νίκο Παναγιωτάκη σε αναγνώριση της σημαντικής μελέτης του για την Κρητική περίοδο του Δομίνικου Θεοτοκόπουλου, που δημοσίευσε το 1986.
10) Θα υπάρξουν επίσης στοχευμένες βραδιές με αφιερώματα στο Δομίνικο Θεοτοκόπουλου, τόσο στους ανοιξιάτικους πολιτιστικούς αγώνες, όσο και στις Πολιτιστικές Εκδηλώσεις του Καλοκαιριού, που θα ανακοινωθούν εν καιρώ.


______________

El Greco (Domenikos Theotokopoulos) was born in Crete

                    Metropolitan Museum Of Art, Manhattan, New York, U                



El Greco (1541 - April 7, 1614) was a painter, sculptor, and architect of the Spanish Renaissance. He usually signed his paintings in Greek letters with his full name, Domenicos Theotokopoulos, underscoring his Greek origin
El Greco was born in Crete, which was at that time part of the Republic of Venice, and the centre of Post-Byzantine art. He trained and became a master within that tradition before travelling at age 26 to Venice, as other Greek artists had done. In 1570 he moved to Rome, where he opened a workshop and executed a series of works. During his stay in Italy, El Greco enriched his style with elements of Mannerism and of the Venetian Renaissance. In 1577 he moved to Toledo, Spain, where he lived and worked until his death. In Toledo, El Greco received several major commissions and produced his best known paintings. (From Wikipedia)



~~~~~~~~~~~~~~~~

El Greco (Domenikos Theotokopoulos) Biography

Life

El Greco's dramatic and expressionistic style was met with puzzlement by his contemporaries but found appreciation in the 20th century. El Greco is regarded as a precursor of both Expressionism and Cubism, while his personality and works were a source of inspiration for poets and writers such as Rainer Maria Rilke and Nikos Kazantzakis. El Greco has been characterized by modern scholars as an artist so individual that he belongs to no conventional school. He is best known for tortuously elongated figures and often fantastic or phantasmagorical pigmentation, marrying Byzantine traditions with those of Western painting.
Early years and family
Born in 1541 in either the village of Fodele or Candia (the Venetian name of Chandax, present day Heraklion) in Crete, El Greco was descended from a prosperous urban family, which had probably been driven out of Chania to Candia after an uprising against the Venetians between 1526 and 1528. El Greco's father, Georgios Theotokopoulos (d. 1556), was a merchant and tax collector. Nothing is known about his mother or his first wife, a Greek woman. El Greco's older brother, Manoussos Theotokopoulos (1531 - December 13, 1604), was a wealthy merchant and spent the last years of his life (1603-1604) in El Greco's Toledo home.
El Greco received his initial training as an icon painter of the Cretan school, the leading centre of post-Byzantine art. In addition to painting, he probably studied the classics of ancient Greece, and perhaps the Latin classics also; he left a "working library" of 130 books at his death, including the Bible in Greek and an annotated Vasari. Candia was a center for artistic activity where Eastern and Western cultures co-existed harmoniously, where around two hundred painters were active during the 16th century, and had organized a painters' guild, based on the Italian model. In 1563, at the age of twenty-two, El Greco was described in a document as a "master" ("maestro Domenigo"), meaning he was already a master of the guild and presumably operating his own workshop. Three years later, in June 1566, as a witness to a contract, he signed his name as Master Menegos Theotokopoulos, painter.
Most scholars believe that the Theotocopoulos "family was almost certainly Greek Orthodox", although some Catholic sources still claim him from birth. Like many Orthodox emigrants to Europe, he apparently transferred to Catholicism after his arrival, and certainly practiced as a Catholic in Spain, where he described himself as a "devout Catholic" in his will. The extensive archival research conducted since the early 1960s by scholars, such as Nikolaos Panayotakis, Pandelis Prevelakis and Maria Constantoudaki, indicates strongly that El Greco's family and ancestors were Greek Orthodox. One of his uncles was an Orthodox priest, and his name is not mentioned in the Catholic archival baptismal records on Crete. Prevelakis goes even further, expressing his doubt that El Greco was ever a practicing Roman Catholic.
Italy
Crete having been a possession of the Republic of Venice since 1211, it was natural for the young El Greco to pursue his career in Venice. Though the exact year is not clear, most scholars agree that El Greco went to Venice around 1567. Knowledge of El Greco's years in Italy is limited. He lived in Venice until 1570 and, according to a letter written by his much older friend, the greatest miniaturist of the age, the Croatian Giulio Clovio, was a "disciple" of Titian, who was by then in his eighties but still vigorous. This may mean he worked in Titian's large studio, or not. Clovio characterized El Greco as "a rare talent in painting".
In 1570 El Greco moved to Rome, where he executed a series of works strongly marked by his Venetian apprenticeship. It is unknown how long he remained in Rome, though he may have returned to Venice (c. 1575-1576) before he left for Spain. In Rome, on the recommendation of Giulio Clovio, El Greco was received as a guest at the Palazzo Farnese, which Cardinal Alessandro Farnese had made a centre of the artistic and intellectual life of the city. There he came into contact with the intellectual elite of the city, including the Roman scholar Fulvio Orsini, whose collection would later include seven paintings by the artist (View of Mt. Sinai and a portrait of Clovio are among them).
Unlike other Cretan artists who had moved to Venice, El Greco substantially altered his style and sought to distinguish himself by inventing new and unusual interpretations of traditional religious subject matter. His works painted in Italy were influenced by the Venetian Renaissance style of the period, with agile, elongated figures reminiscent of Tintoretto and a chromatic framework that connects him to Titian. The Venetian painters also taught him to organize his multi-figured compositions in landscapes vibrant with atmospheric light. Clovio reports visiting El Greco on a summer's day while the artist was still in Rome. El Greco was sitting in a darkened room, because he found the darkness more conducive to thought than the light of the day, which disturbed his "inner light". As a result of his stay in Rome, his works were enriched with elements such as violent perspective vanishing points or strange attitudes struck by the figures with their repeated twisting and turning and tempestuous gestures; all elements of Mannerism.
By the time El Greco arrived in Rome, Michelangelo and Raphael were dead, but their example continued to be paramount and left little room for different approaches. Although the artistic heritage of these great masters was overwhelming for young painters, El Greco was determined to make his own mark in Rome defending his personal artistic views, ideas and style. He singled out Correggio and Parmigianino for particular praise, but he did not hesitate to dismiss Michelangelo's Last Judgment in the Sistine Chapel; he extended an offer to Pope Pius V to paint over the whole work in accord with the new and stricter Catholic thinking. When he was later asked what he thought about Michelangelo, El Greco replied that "he was a good man, but he did not know how to paint". And thus we are confronted by a paradox: El Greco is said to have reacted most strongly or even condemned Michelangelo, but he had found it impossible to withstand his influence. Michelangelo's influence can be seen in later El Greco works such as the Allegory of the Holy League. By painting portraits of Michelangelo, Titian, Clovio and, presumably, Raphael in one of his works (The Purification of the Temple), El Greco not only expressed his gratitude but advanced the claim to rival these masters. As his own commentaries indicate, El Greco viewed Titian, Michelangelo and Raphael as models to emulate. In his 17th century Chronicles, Giulio Mancini included El Greco among the painters who had initiated, in various ways, a re-evaluation of Michelangelo's teachings.
Because of his unconventional artistic beliefs (such as his dismissal of Michelangelo's technique) and personality, El Greco soon acquired enemies in Rome. Architect and writer Pirro Ligorio called him a "foolish foreigner", and newly discovered archival material reveals a skirmish with Farnese, who obliged the young artist to leave his palace. On July 6, 1572, El Greco officially complained about this event. A few months later, on September 18, 1572, El Greco paid his dues to the Guild of Saint Luke in Rome as a miniature painter. At the end of that year, El Greco opened his own workshop and hired as assistants the painters Lattanzio Bonastri de Lucignano and Francisco Preboste.
Spain
Immigration to Toledo
In 1577, El Greco emigrated first to Madrid, then to Toledo, where he produced his mature works. At the time, Toledo was the religious capital of Spain and a populous city with "an illustrious past, a prosperous present and an uncertain future". In Rome, El Greco had earned the respect of some intellectuals, but was also facing the hostility of certain art critics. During the 1570s the huge monastery-palace of El Escorial was still under construction and Philip II of Spain was experiencing difficulties in finding good artists for the many large paintings required to decorate it. Titian was dead, and Tintoretto, Veronese and Anthonis Mor all refused to come to Spain. Philip had had to rely on the lesser talent of Juan Fernandes de Navarrete, whose gravedad y decoro ("seriousness and decorum") the king approved. However, he had just died in 1579; the moment should have been ideal for El Greco. Through Clovio and Orsini, El Greco met Benito Arias Montano, a Spanish humanist and agent of Philip; Pedro Chacon, a clergyman; and Luis de Castilla, son of Diego de Castilla, the dean of the Cathedral of Toledo. El Greco's friendship with Castilla would secure his first large commissions in Toledo. He arrived in Toledo by July 1577, and signed contracts for a group of paintings that was to adorn the church of Santo Domingo el Antiguo in Toledo and for the renowned El Espolio. By September 1579 he had completed nine paintings for Santo Domingo, including The Trinity and The Assumption of the Virgin. These works would establish the painter's reputation in Toledo.
El Greco did not plan to settle permanently in Toledo, since his final aim was to win the favor of Philip and make his mark in his court. Indeed, he did manage to secure two important commissions from the monarch: Allegory of the Holy League and Martyrdom of St. Maurice. However, the king did not like these works and placed the St Maurice altarpiece in the chapter-house rather than the intended chapel. He gave no further commissions to El Greco. The exact reasons for the king's dissatisfaction remain unclear. Some scholars have suggested that Philip did not like the inclusion of living persons in a religious scene; some others that El Greco's works violated a basic rule of the Counter-Reformation, namely that in the image the content was paramount rather than the style. Philip took a close interest in his artistic commissions, and had very decided tastes; a long sought-after sculpted Crucifixion by Benvenuto Cellini also failed to please when it arrived, and was likewise exiled to a less prominent place. Philip's next experiment, with Federigo Zuccaro was even less successful. In any case, Philip's dissatisfaction ended any hopes of royal patronage El Greco may have had.


Mature works and later years
Immigration to Toledo

Lacking the favor of the king, El Greco was obliged to remain in Toledo, where he had been received in 1577 as a great painter. According to Hortensio Felix Paravicino, a 17th-century Spanish preacher and poet, "Crete gave him life and the painter's craft, Toledo a better homeland, where through Death he began to achieve eternal life." In 1585, he appears to have hired an assistant, Italian painter Francisco Preboste, and to have established a workshop capable of producing altar frames and statues as well as paintings. On March 12, 1586 he obtained the commission for The Burial of the Count of Orgaz, now his best-known work. The decade 1597 to 1607 was a period of intense activity for El Greco. During these years he received several major commissions, and his workshop created pictorial and sculptural ensembles for a variety of religious institutions. Among his major commissions of this period were three altars for the Chapel of San Jose in Toledo (1597-1599); three paintings (1596-1600) for the Colegio de Dona Maria de Aragon, an Augustinian monastery in Madrid, and the high altar, four lateral altars, and the painting St. Ildefonso for the Capilla Mayor of the Hospital de la Caridad (Hospital of Charity) at Illescas (1603-1605). The minutes of the commission of The Virgin of the Immaculate Conception (1607-1613), which were composed by the personnel of the municipality, describe El Greco as "one of the greatest men in both this kingdom and outside it".
Between 1607 and 1608 El Greco was involved in a protracted legal dispute with the authorities of the Hospital of Charity at Illescas concerning payment for his work, which included painting, sculpture and architecture;i] this and other legal disputes contributed to the economic difficulties he experienced towards the end of his life. In 1608, he received his last major commission: for the Hospital of Saint John the Baptist in Toledo.
El Greco made Toledo his home. Surviving contracts mention him as the tenant from 1585 onwards of a complex consisting of three apartments and twenty-four rooms which belonged to the Marquis de Villena. It was in these apartments, which also served as his workshop, that he passed the rest of his life, painting and studying. He lived in considerable style, sometimes employing musicians to play whilst he dined. It is not confirmed whether he lived with his Spanish female companion, Jeronima de Las Cuevas, whom he probably never married. She was the mother of his only son, Jorge Manuel, born in 1578, who also became a painter, assisted his father, and continued to repeat his compositions for many years after he inherited the studio. In 1604, Jorge Manuel and Alfonsa de los Morales gave birth to El Greco's grandson, Gabriel, who was baptized by Gregorio Angulo, governor of Toledo and a personal friend of the artist.
During the course of the execution of a commission for the Hospital Tavera, El Greco fell seriously ill, and a month later, on April 7, 1614, he died. A few days earlier, on March 31, he had directed that his son should have the power to make his will. Two Greeks, friends of the painter, witnessed this last will and testament (El Greco never lost touch with his Greek origins). He was buried in the Church of Santo Domingo el Antigua. (From Wikipedia)